Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘televisie’

 

Auditie terreur.
– door Jefta

Oplettende kijkers hebben de finale van Popstars 2009 / 2010 zien winnen door de sympathieke Wesley. Aanstekelijk was het aanvullende nieuws: Wesley zou zijn fulltime betrekking als bekistingtimmerman opzeggen omdat de verworven sterrenstatus daarvoor geen ruimte zou laten. Analoog aan dergelijk brekend nieuws en exemplarisch voor de doelgroep is dan de kop: “Wesley timmert niet meer aan de weg”. Juist wel, moet de schrandere redacteur minzaam glimlachend hebben gedacht; Het soort bevlogen redacteuren dat kappersbladenpubliek serieus wil laten geloven in een serie misvattingen over sterrendom en zangpubliek; Hetzelfde soort dat mij het toetsenbord op jaagt om met een vergelijkende invalshoek te komen:
Bestaansrecht.
Met mijn trompet in de hand stond ik zelf als kind tussen bewonderende familie. En ik was niet alleen. Gemiddeld waren er op de acht kinderen van mijn ouders vijf instrumenten te betasten; Allen grondig vernaggeld door een klaar gebrek aan muzikaliteit, maar het ging op verjaardagen toch maar om de nieuwigheid. Glanzende deuntjestoeters en glooiende snaar-divariussen in een roodfluwelen koffertje. Nooit verder dan Für Elise maar denderend wat een mooi ding zeg. Met kinderlijk dédain vroeg ik mijn oom wat hij op zijn beurt speelde. Bedachtzaam sprak hij: “Wie moet er dan luisteren?”
Jaarlijks rolt er een handvol auditieshow-winnaars van de band. Dat zijn 50 kleurlozen in 1 decennium, die allen uit dezelfde, door internetpiraterij, karige ruif vreten. Hossend fleuren ze na twee jaar bedrijfsfeesten op, en als ze niet en passant het bisexuele musicalpodium opgeduwd zijn vragen ze bij de grutter weer naar klantenkaarten. Ik moet bij de “hoe gaat het met”-rubriek vaak aan mijn oom denken.
Eerlijke jury.
Het dansje, loopje en deuntje van de vakjury is ook geen verrassing meer. ‘De kandidaten zijn deze keer wéér beter’, en: nog eens wegpinken die traan, nu naar camera 3! En dan de originaliteit: als Albert Verlinde op zeker gaat, door bij de Michael Jackson-zoektocht internationale dans-expertise in te huren met Dan Karaty, hoor ik na zijn bijdrage drie echo’s. Ook de onderlinge controverse en publiciteitszoekertjes zijn middels Gordons nekschot gemeengoed.
Uiterst logisch in termen van Hilversumse handigheid, maar wie duidt de wanhopige sterrendom-nomade de betrekkelijkheid als zijn witbetraand gezicht zich richt op de eerste wolf uit de roedel, klaar voor de gouden tekst die de euro’s zal doen rinkelen?
Misschien een taak voor de kapper.

Read Full Post »