Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘rijdende rechter’

 

De rijdende rechter

– door Jefta

Het aanbod aan tv-programma’s is vaak, als je een bundel zou maken, een magazine van de tijdgeest. Een blik in de Veronicagids van 10 jaar terug roept niet voor niets nostalgie en afkeer op: de mix die hoort bij ex-en en klassenfoto’s. En het actuele aanbod, met een achteloos favorietje altijd sluimerend op je computerscherm, doet vermoeden dat we leven  in een tijd van hysterische auditie en hijgerig voyeurisme bij boerenliefde en avondmaaltijd. Briljant speurwerk van de ManBijtHond-redactie enerzijds, en instant verbaal kopieerwerk van gelegenheidsjuryleden anderzijds, maar het blijft kansloos gluren.

Welnu, treedt thans binnen in de oase van authentieke volkspret; Vermaeckt u met klassieke rechtvaardigheid en snelrecht, gesneden in een montage voor jong en oud: De Rijdende Rechter. Het programma waar zorgvuldig het argument uitgebeeld wordt; geen eiser wordt onderbroken, geen verweerder gehinderd.

Zo ook afgelopen editie: da’s mien bok. Klinkt als het Drentse aapnootmies, maar behelst een verbitterde strijd over een uitgeleende prijsgeit. Woordgrappen van het onderhoudende Gordon-allooi in de keel smorend, verneem ik de gezette toon van de presentatrice Jetske: van ruilen komt huilen. (Bij de BZT-show keek ik noch wezenloos naar haar contouren en verlekkerd naar haar vruchtbaarheid, tegen het hellend decor van kinderpret; nu kom ik niet eens aan de opwinding toe, mits taalkoorts meetelt.)

Vaak is de TV de grapjesgenerator in mijn huiskamer en de host de aangever. Dit half uurtje provincieverdriet zette mij echter aan een dis van dubbelzinnigheden waar ik niet vaak had aangezeten. (meneer Hermans). Zo had het eindlettergreep-inslikkende gedupeerde stel een bok geschootn, reageerde de verweerder als een bok op de haverkist, zich in gedachten afvragend of de eiser wel klootn had om elke uitspraak geflankeerd door hoofdschuddende echtgenoot (had het wel gedacht, maar ja geitn in de kont kieken) te doen. Maar hij moest niet zo mekkeren. Zelf had ‘ie dat allerminst groene blaadje ook voortdurend nodig om de prijsbok van stal te halen, al was het om de bladderende schuurdeur tot dichtvallen te belemmeren.

En als de beste lichaamslengte-authoriteitsverhouding uit onze rechterlijke stal, mr. Visser, uitspraak doet op een paukeslagje, de allengs stotterende oudjes ten spijt, schuift het bokkepruikje nerveus op haar stoel. De bedachtzame dondersteen, ernaast, verschuift zijn eminente kerstman-baard, na het ongelijk een nieuwe seizoensklus met rendieren overwegend. Dan blijkt ook de zwakte van dit sterke format: de aftiteling. Die wil je niet! Minutenlang moet de ontreddering in beeld! De mooiste televisie breekt aan na het afsluitende gemurmel; Blackjack, het betwiste troeteldier, stormt aangelijnd de studio in. Het verweesde echtpaar klauwt herinneringsvol naar zijn zwarte vacht, vruchteloos, want dit is mijn uitspraak en daar zult u het mee moeten doen.

Advertenties

Read Full Post »