Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘gedicht’

Vinkje 18 : Mus


 

Kom dan toch vogel, jij lieve, lieve vliegmachine!

Ik heb iets, een flinke kruimel: Heb je ’t gezien ?

Niet bang zijn: Hip maar een stukje dichterbij

Oók een mus wordt van appeltaart een beetje blij

 

(En terwijl je haastig jouw buikje vol pikt)

 

Sla ik dat wijf dáár met de geledigde koffiekop

Haar korstige wipneus tot een bloedige prop

Haar schedel aan barrels, als een vent

Omdat ze hoorbaar beweerde dat jij

Een laag bij de gronds soort vogeltje bent

 

Read Full Post »

Vinkje 17 : Dope

 


 

Doop, doop verder; jouw karaten punt

Diep, dieper in de allerblauwste inkt

Steek je woorden in haar dromende kut

Duw ze ’t diepst in haar kinderlijk geloof

Breek en kraak haar! ontken en beloof

 

Doop, doop je mooiste woorden

Verder in het hart achter haar ribben

Onwetende van de lamme tragiek

Zullen zij luid hun handen stukslaan

Op de liefste engelen van je bestaan

 

Doop, tot in het onderste van de pot

Totdat de gouden punt niet langer vloeit

En eerdaags alles weer wind zal zijn

Leeg en geruisloos maar onvermoeid

 

Read Full Post »

Vinkje 16 : Kankerzomer

Geen enkele minuut vrij voor moeilijke vragen

Al heb je immer de moed voor de vingertik

Onze oorlog broedt, maar ik mag niet klagen

 

De kanker staat tot aan de knieën in jouw buik

En als netels slaat het zijn wortels in ’t vlees

Je kijkt boos, mama, wanneer ik dat woord gebruik

 

Weet je nog, toen het nog luchtig kon?

Dan bestreden we samen het onkruid gebukt

Met twee konten hoog onder de warme zon

 

Toen tussen al het bloeiende, Het scherpe kweekgras

( Godverdomme, wat hielden we van elkaar)

In een verleden zomer, onze lievelingsvijand was

Read Full Post »

Waar een begin is in een einde en waar een einde is, was een begin

Maar ben ik nu bij het begin van het einde, of het einde van het begin?

Het begin begint altijd bij het begin

Het einde eindigt altijd bij het eind

Een nieuw begin van het eind, of is dat het eind van een nieuw begin?

Of is dat net zoiets als het midden?

Is het midden dan het begin van een nieuw begin of het einde van het eind?

Het begin van een nieuw eind, het einde van een nieuw begin.

Read Full Post »


Als ik weer aan jullie denk terwijl ik crackers knaag

Stromen de waterlanders dampend neder

Na het bloedeloos dorren komt de dood zo traag

Sterf!

Gelijk een onmachtig kleuter sta ik hier

En ik droog mijn tranen snel

Met stukjes dolfijnbedrukt keukenpapier

Read Full Post »

‘Feestmaal’

Een mooi gedekte tafel

Met daar van alles op

IJsjes, taart en druiven

Biefstuk, Broccoli en Banaan

Aan de mooi gedekte tafel

Zit een prinses op een enorme troon

Ze zit netjes met mes en vork

Zo hoort dat toch??

-’t Meisje 1999-


Read Full Post »

M’n moeder tegenover mijn vader

Naast mijn vader zat ik

Aan de kop z’n kanten

Zaten mijn zusjes, nog klein

 

Voor me zat m’n broer

(trok z’n smoel niet open)

Schuin naast me

Zat m’n zus te janken

In angstige stilte

 

Door de huiskamerlucht

Boven de grenen tafel

Hingen verhalen

Over de hond z’n kont

 

Onder de tafel

At Loeder

Een pieper mee

Met genoegen

 

En vóór de kets

Achter op het hoofd

Kneep ik de shit

Uit een doperwt

 


Read Full Post »

 

 

Dood is geen nood
Want je leeft in rust
De mensen die je liefhadden
Zeiden weltrust

~ Drie jaar geleden overleed de moeder van een jongetje uit de klas van mijn dochter aan kanker.
vanochtend om zes uur overleed de vader van een ander jongetje uit de klas van ’t Meisje, ook door kanker.
Ze schreef een gedicht voor Joost, haar klasgenoot ~

Read Full Post »

 

1988

 

Van het komen en van het verlaten
Begon er een vriendschap van jaren
’t Is er één met bedarende gaten
Ik verloor mijn slanke lijn
En jij je krullende haren

Het klinkt een beetje infantiel
Maar ik vindt dat wij boffen
Jij hebt je heldin, ik mijn helden
Ieder heeft het toch getroffen

Op de krukken praten in de Swaan
Over alles wat gelaten en gedaan
Met open blik luisteren naar elkaar
Ik praat nog altijd veel te veel
En jij loopt nog steeds wat raar

Elkaar kennen zonder te leren
En te weten dat het goed zit
Van tolerantie naar accepteren
Met ieder ons leven op een rit

              

                                                   2010

Read Full Post »

Vinkje 10: ‘het feest’

 

Over ’t gazon naar de achterdeur van het ongeluk
Langs dunne muren gemaakt van stof en gruis
Door leegte zo groots en bizar dat ik ervoor buk
Er is een verborgen feest in dit huis

En ze weten al zolang van mijn komst
Ze vulden het bad al met kokende olie
Zij hing de kroonluchters vol bloedig weefsel
Hij bekroostte de vloer met confetti’s van folie

Bepailleteerde naakt gebruinde ruggen in cocktailjurken
Daar waar vette sigarenrook de lucht bevolkt
Dames urineren ’t fatsoen zonder te hoeven hurken
Hier waar de witgouden iris mijn blik indolkt

Haar bottige snelle vingers met hardstalen grip
Boeiden mijn polsen, besturen mijn ademtocht
Een valse lach verschijnt achter een droge lip
Ik verloor daar haast alles waarnaar ik toen zocht

En hoeveel vlees ik ook van haar aftrapte
Een staande adoratie ontving haar mislukte moord
Totdat ik mezelf er in de ochtend op betrapte,
Dat mijn angst tot een ver verleden behoort

Read Full Post »

Older Posts »