Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Kap Spiegel’ Category

Kap Spiegel: Hé, meis!

 
 

Hé meis! 

door Kap Spiegel 
 
Uw spiegeltje komt nog wel eens ergens en verwondert zich graag over de wijze waarmee sommigen zich trachten te profileren. Een ‘van harte gefeliciteerd’, ‘hé, hoe is het met jou?’ of ‘wat een leuke jurk’, waar eigenlijk bedoeld werd: ‘val dood’, ‘loop alsjeblieft door’ of ‘hadden ze nog gordijnstof over?’ 
Men begeeft zich in gezwinde spoed naar verjaardagen waar men niet wil zijn, koopt cadeautjes voor mensen die men het liefst terminaal ziek zou zien en men geeft gul aan de collectant om het verwachte schuldgevoel bij niet-thuis-geven te vermijden. Wanneer je een beetje tussen de regels door kunt lezen, zijn de onderliggende boodschappen pijnlijk duidelijk. Een paar voorbeelden: 

 Naar mijn bescheiden mening (of IMHO) 

  1   Vergeet het maar: niks bescheiden. Als je zo bescheiden was, gebruikte je die toevoeging niet

Ja maar

1   Betekent gewoon ‘nee’

Geloof mij nou maar / neem nou maar van mij aan

2   Ik heb er meer verstand van dan jij; althans ik wil dat jij dat denkt 

Met alle respect hoor, maar 
3   Niks respect. Het woord ‘maar’ ontkracht alles voor de komma 

 

Het is zo dat… / Feit is… 
4   Heb goddomme het lef niet om me tegen te spreken 
Enzovoort. De dagelijkse spreek- en schrijftaal barst van de rookgordijnen, mistbanken en andere misleidingen. De krampachtigheid waarmee dit gebeurt is vooral in politieke uitingen te zien, waar een buitenlander krampachtig ‘medelander’ wordt genoemd, verstandelijk gehandicapten als ‘mensen met mogelijkheden’ worden aangeduid en waar Balkenende nooit iets heeft gezegd, maar ‘al eerder aangegeven’. Bovendien vindt onze premier dat we bepaalde dingen ‘niet zouden moeten willen’: opnieuw een duidelijke vorm van manipulatief taalgebruik. 

Vooral het zich ‘weldenkend’ noemende deel der natie heeft hier last van. Of eigenlijk hebben anderen er last van. Want door jezelf weldenkend te noemen, impliceer je een niet-denkende of tenminste minder-denkende ander. En het is die ander die moet worden voorgelicht, opgevoed en bijgespijkerd tot hij onderschrijft zowel als respecteert wat de weldenkende vindt. Andersom gebeurt nooit: geen weldenkende weldenker zal ooit een strobreed toegeven aan een niet-denker. Dat kan ook niet, denk ik. Of denk je van wel? 

Hoe dan ook: de weldenker snapt in zijn grenzeloze ignorantie nog net dat de niet-denker zich heus niet zomaar omver laat lullen, alleen omdat de weldenker zegt dat hij weldenkend is. Daarom verpakt de getrainde huichelaar – waar we de meeste weldenkers rustig toe kunnen rekenen – zijn arrogantie en betweterij in zachte, eufemistische watten. In dat land van kleffe watten heten Turken ‘Turkse ménsen’ (let op het accent) en de Nederlander gewoon ‘Nederlander’. Er wordt in wattenland met de meest vreselijke doemscenario’s gedreigd om het niet-of-nauwelijks-denkende deel van het land onder de duim te houden. 

Dat kan allemaal in Nederland, zolang het maar in watten wordt verpakt en met een minzame glimlach wordt gebracht. Nog even en ook de politici spreken elkaar aan met: ‘Hé meis, kom eens bij me voor een lekkere knufkus!’ 

Zo klinkt het allemaal toch nog lekker knussigjes, dat bedrog. Ik mag graag refereren aan de uitspraak die Jaap de Paap onlangs op zijn twitter twoot: 

Ik heb liever onvriendelijkheid – desnoods premenstrueel – dan dat gehuichel. 
  

Advertenties

Read Full Post »